Frönsk matargerð hefur fyrir löngu getið sér gott orð og er langt yfir allar tískusveiflur hafin. Íburðarmikil matreiðsla kemur e.t.v. fyrst upp í hugann þegar talað er um franska matargerð en léttari matreiðsla hefur einnig rutt sér til rúms.

Frönsk matargerðarlist er bæði fjölbreytt og gleður bragðlaukana. Frakkar eru stoltir af ríkri hefð hvers héraðs fyrir sig og vilja ólmir halda í sérkenni þeirra. Gömul héraðsskipting landsins er enn í heiðri höfð meðal mataráhugamanna og hvert hérað er stolt af framlagi sínu til franskrar matarmenningar með vörum sínum og matreiðsluaðferðum. Hnausþykkur rjómi og epli berast okkur t.d. frá Normandí og kryddjurtir og grænmeti frá Provence.

Frönsk látlaus máltíð getur verið verið hin klassíska "baguette" með osti, skolað niður með hversdagsvíni. En í veislu gæti verið von á 12stórbrotnum réttum og eðalvínum sem hæfa hverjum rétti fyrir sig. Það er sú matreiðsla sem er í hávegum höfð á frönskum veitingastöðum utan Frakklands og einmitt þess vegna er þjóðsagan um hina flóknu frönsku matargerð svo lífsseig. Í raun er frönsk matargerðarlist einföld og byggð á fersku hráefni og natni í framreiðslu.

Frakkar eru upp til hópa miklir matgæðingar og vita að hyggilegast er að nota ferskt hráefni sem fáanlegt er á hverju svæði í stað þess að flytja það um langan veg. Þess vegna byggja þau héruð sem liggja að sjó (t.d. Brittany og Normandy sem eru á norðvestur-ströndinni) sína matreiðslu einkum á fiskmeti og matreiða hann á fjölbreyttari hátt en önnur héruð. Á sama hátt setja kryddjurtir og ávextir mikinn svip á matargerð í héruðum þar sem þessar afurðir dafna best.

Efnahagur og lífsstíll hefur einnig haft áhrif á hvernig sérkenni hvers héraðs fyrir sig hafa þróast. Sérkenni Burgundy er til dæmis hágæða nautakjöt með dúnmjúkum rjómasósum enda hefur þar ríkt mikil velsæld í gegnum aldirnar. Hins vegar hafa fjallahéruðin, þar sem kýr og kindur reika um, t.d. sérhæft sig í hörðum osti. Hann geymist vel og hentar því betur í afskekktum héruðum þar sem vetur eru langir og harðir.

Í Frakklandi er enn þann dag í dag algengt að fólk fari heim í hádeginu og borði hádegismat með fjölskyldu sinni, þó sérstaklega í minni borgum og þorpum. Þetta þýðir að fólk tekur sér allt uppí tvo tíma í hádegismat. Vegna þessa er vinnustöðum og verslunum oft lokað um hádegisbil. Þá er gjarnan opnað aftur um tvöleytið og unnið fram eftir. Þetta sýnir okkur kannski í hnotskurn hve matur er mikilvægur hluti af daglegu lífi í Frakklandi enda eru Frakkar upp til hópa stoltir af sinni margbreytilegu og víðfrægu matargerðarlist.