Matarmenning þjóðar er eins og landslag hennar” sagði katalónski rithöfundurinn Josep Pla. Spánn nær yfir landsvæði ólík að náttúrugerð, frá gróðurlitlum fjöllum og hrjóstugum sléttum til frjósamra aldingarða. Svæði sem eru úrkomumikil og köld og önnur svæði sem eru heit og þurr. Strendur sem sem snúa út að tveimur höfum, Atlantshafi og Miðjarðarhafi. Þessi landsvæði gefa þar af leiðandi af sér ólík matvæli og matarhefðin er ólík eftir staðháttum.

Spænsk matargerð hefur auðgast í tímans rás með menningaráhrifum frá öðrum löndum. Áveitugerð Rómverja á austurströnd landsins hafði rík áhrif á rætunarmöguleika landsins auk þess sem Rómverjar komu á ólífurækt. Herseta Mára í hartnær 700 ár kom með möndlur, sítrusávexti og kryddtegundir. Þá hafði Nýji heimurinn í för með sér margar tegundir bauna, kúrbít, chili pipar, kartöflur, tómata og vanillu.

Engu að síður eru það tiltekin hráefni sem einkenna spænska matargerð. Hvergi í heiminum er notuð meiri ólífuolía en einmitt á Spáni. Hvítlaukur er ómissandi þáttur í allflestum réttum og steinseljan er vinsæl kryddjurt. Þá eru laukur, rauð og græn paprika og tómatar órjúfanlegur þáttur spænskrar matargerðar.