Madríd er í samnefndu héraði en er sjálfstæð innan þess. Madrid er einhver hæsta höfuðborg Evrópu og hefur verið stjórnarsetur allt frá sextándu öld og hefur saga hennar samtvinnast meginsögu Spánar. Hlutur borgarinnar hefur farið æ vaxandi, síðan á þeim dögum er skríllinn réðst þar á hermenn Napóleons árið 1808. Puerta del Sol hefur löngum síðan orðið vettvangur uppþota og mótmælafunda, sem oft hafa orðið ríkisstjórnum að falli. Af mörgum ástæðum varð Madríd augljóslega höfuðborg Spánar þegar landið sameinaðist fyrir um 500 árum.

Árið 1808 var innrás Frakka á Spán í aðsigi. Í Madríd töldu menn þó fráleitt að franski herinn kæmist alla leið þangað ? inn að hjarta Spánar. En þegar svo fór engu að síður, að Frakkar riðu inn í Madríd, lá mönnum fullnægjandi skýring í augum uppi. Ekki þyrfti að sökum að spyrja; þeir voru á spænskum hestum.

Madrídarbúar gera mikið af því að hittast á kaffihúsum borgarinnar og börum til að ræða allt á milli himins og jarðar. Þeir njóta þess að borða góðan mat, drekka góð vín og tala mikið. Eða eins og frægt hollráð spánverja segir: ?Vertu glaður, drekktu vín, njóttu ásta en gleymdu samt ekki að stinga nefinu í dyr dauðans?. Þetta hugtak á einkar vel við Madrídarbúa og í raun alla Spánverja og lýsir nokkuð vel spænsku þjóðareðli.

Hér sameinast allt það besta úr matargerð frá hinum ýmsu héruðum Spánar enda er allt krökkt af fisk-, kjöt-, grænmetis- og kryddmörkuðum og ógrynni veitingastaða og tapasbara.