Já, skírt smjör og skírað er það sama. Þegar smjör er skírt eru þurrefnin fjarlægð ásamt því vatni sem er í smjörinu þannig að smjörfitan ein er eftir. Skírt smjör hefur þess vegna mun hærra brennslumark en venjulegt smjör því það eru þurrefnin sem brúnast og brenna fyrst. Skírt smjör hentar þess vegna mun betur til steikingar. Þegar það er notað í smákökur er oft um að ræða kökur sem eiga að vera sem allra ljósastar; ef notað er skírt smjör taka kökurnar síður lit en ella. Svo geymist skírt smjör líka mun lengur en venjulegt.

Hægt er að nota ýmsar aðferðir við að skíra smjör. Einfaldast er að setja smjörið í lítinn pott, setja hann á kalda hellu, kveikja undir honum og hafa strauminn vægan og bræða smjörið svo rólega og gæta þess vel að það fari ekki að brúnast. Láttu það krauma við vægan hita í fáeinar mínútur svo að vatnið gufi upp. Taktu það svo af hitanum og láttu það standa í fáeinar mínútur. Leggðu eldhúsrúllublað í sigti sem látið er standa yfir skál og helltu smjörinu í sigtið. Þá ætti smjörfitan að renna niður í skálina en þurrefnin að verða eftir í sigtinu. Í staðinn fyrir að hella smjörinu gegnum sigti geturðu líka fleytt fituna ofan af með skeið.

Önnur aðferð er að láta smjörið krauma við fremur vægan hita þar til vatnið er gufað upp og þurrefnin aðeins farin að steikjast og verða gullin. Þá er annaðhvort hægt að hella smjörinu gegnum sigti sem klætt er með rakri grisju eða hella því í skál (þurrefnin setjast á botninn), kæla það þar til það er storkið, hvolfa því þá úr skálinni og skafa þurrefnin af botninum. Þetta er heldur meira vesen en skírða smjörið ætti að verða heldur hreinna en með hinum aðferðunum.